Tweetalig opvoeden, doe dat maar niet!

In November mocht ik een gastblog schrijven voor een inspirierende moeder! Heel leuk is om te weten dat zij een Nederlandse is die in Duitsland woont met haar gezin, wij hebben, zeg maar de plekken gewisseld. Ik als Duitse in Nederland, zij als Nederlandse in Duitsland. Eveline schrijft blogs over het moeder zijn, bijkomende dilemma’s en geeft handige tips. Zeker het kijken waard! http://blog.bientje.com/

Hieronder mijn tekst die ook op haar site gepubliceerd is!


In 2015 ben ik moeder geworden van een dochter. Voor mijn partner en mij was direct duidelijk dat we tweetalig opvoeden. Mijn vriend zou de Nederlandse taal voor zijn rekening nemen en ik de Duitse taal. Logisch, dachten wij want hij is Nederlander en ik ben Duitse en we hebben familie in beide landen, dus de keuze was snel gemaakt. 

Alles wat we wisten over tweetalig opvoeden was van voordeel voor het kind. Maar voor ons was de voornaamste reden dat onze dochter haar familie in Duitsland en haar familie in Nederland moest kunnen verstaan. Dus handig als zij beide talen beheerst.

So far so good…

…totdat de verpleegkundige van het consultatiebureau op huisbezoek kwam. Op de dag van de afspraak was onze dochter anderhalve week oud en gierden de hormonen nog door mijn lijf. Ik voelde me niet op mijn gemak bij deze vrouw. Zij was stellig in haar mening en ik voelde weinig ruimte voor onze zicht op de zaken. Een aantal zaken bleven me bij uit het gesprek waarvan ik me niet kon voorstellen dat deze opvattingen nog als adviezen werden doorgegeven.

1. Voeden op verzoek is niet handig.
De baby’s moeten aan een ritme wennen; daar heb je later profijt van als je weer aan het werk gaat. Voed maar om … uur en … uur, nog een keer om … uur en de laatste keer voordat jezelf gaat slapen.
2. Het wiegje dat in de woonkamer staat moet weg. De baby kan beter boven in haar eigen bed liggen slapen, dan komt het beter tot rust. Hier staat de tv aan, je praat en er zijn altijd geluiden.
3. Tweetalig opvoeden, doe dat maar niet. Grote kans dat zij met een taalachterstand op school komt…

Tweetalig opvoeden was voor ons meer een feit dan een optie

Ik wist niet wat ik hoorde! – Tweetalig opvoeden, doe dat maar niet, grote kans dat ze met een taalachterstand op school terecht komt – “waaaaaaaat??? Maar ze moet toch ook met haar familie in Duitsland kunnen praten!?” – Ja, maar ze groeit hier op – “…” ik wist niet wat ik moest zeggen. Het huilen stond me nader dan het lachen. Deze vrouw zat bij ons met de beste bedoelingen, maar ik kon niet meer luisteren. Na haar bezoek ben ik in tranen uitgebarsten en twijfelde aan onze keuzes (heel even maar). Mijn vriend kon het direct naast zich neerleggen, hij gaf aan dat het wel hele bijzondere opvattingen waren. Nadat ik weer de controle over mijzelf had kwamen we tot de conclusie er niets mee te doen. Het past niet bij ons, dus we doen er niets mee.
Sinds ik wist dat ik zwanger was heb ik Duits gesproken met ons kindje in de buik, tweetalig opvoeden was voor ons meer een feit dan een optie.

Hoe noemde je ook alweer een “luier” in het Duits?

Sinds onze meid geboren is kwam ik erachter dat ik niet meer alle worden kende voor bepaalde zaken. – Hoe noemde je ook alweer een “luier” in het Duits? Oh ja “Windel” … maar dat klinkt niet echt goed … oh ja “Pampers” – En ga zo door… Maar dat liet ons niet weerhouden om tweetalig op te voeden.
In het begin hebben we de gesproken taal persoonsafhankelijk gemaakt. Mijn vriend Nederlands en ik Duits. Het wisselen van taal vond ik soms lastig, ik haalde Nederlands en Duits door elkaar. Immers spreek ik met mijn vriend en andere Nederlanders Nederlands. Dus als ik in gesprek was met onze dochter en dan weer overging naar Nederlands met mijn vriend, kon ik zo beide talen in een zin gebruiken. Handig is dat niet want het is belangrijk dat de kinderen een duidelijk verschil kunnen maken tussen de twee talen die ze leren. Als ik beide talen door elkaar haal wordt voor onze dochter het verschil niet duidelijk.

Ik begon letterlijk te vertalen

Mijn werk als gastouder heeft ook verwarrende situaties opgeleverd. Want ja, ik kan niet tegen onze dochter zeggen: “Ja das ist eine Lampe” en als een Nederlands kindje het ook “Lampe” noemt zeggen: “Nee dat is een lamp”. Ook nog eens woorden die relatief veel op elkaar lijken. Tijdens de lunch kon het ook best ingewikkeld worden. “Wat wil jij op je boterham? – Was willst du auf deinem Butterbrod? Zet je beker maar hoog op tafel – Setz deinen Becher mal hoch auf den Tisch.” Ik begon letterlijk te vertalen en dat klopt niet (altijd). Ook hier kon ik beide talen in een zin verwerken, niet handig dus.
Dit heeft ons doen overstappen naar situatie afhankelijk taalgebruik. Voor ons betekende dat ik Nederlands praat tijdens mijn werk als gastouder en Duits als ik vrij ben. Ik (wij) maak(en) bewuste keuzes en doordenken deze ook goed. Als wij merken dat een bepaalde keuze niet werkt zoeken we alternatieven om alsnog ons doel te bereiken. Dus ook hier.

Onze dochter kan zich redden in beide talen

Onze dochter is nu drie jaar oud, er is geen taalachterstand in het Nederlands geconstateerd (pfhuu, mazzel gehad) en zij kan zich prima verstaanbaar maken tijdens het spelen met haar Duitse neef. Dit is precies wat we wilden bereiken, dat onze dochter zich kan redden in beide talen. We hebben nooit meer iemand gehoord die zei dat tweetalig opvoeden in het nadeel van het kind zou zijn. Je moet duidelijke keuzes maken zodat je kind beide talen goed kan leren. Ik ben maar wat blij dat we de mening van de verpleegkundige van het consultatiebureau naast ons neer konden leggen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s